Spiderman doet citotoets!

Het zit erop! De toetsweken zijn voorbij.
Ooit heeft iemand verzonnen dat het zinvol is om (hele) jonge kinderen te onderwerpen aan toetsen. Want pas dán kun je precies weten hoe het met ze gaat, hoe ze ervoor staan, of ze slim zijn, onder de norm zitten, op welke gebieden je als school je onderwijs kunt verbeteren, “waar je op moeten inzetten” of je een goede school bent en in ons geval dus of we wel een een goede Voorschool zijn. Dat feit, dat we Voorschool zijn maakt dat de gemeente Amsterdam ons heeft verplicht al onze kleuters te toetsen.
Getallen, resultaten, meetbaar en meer van dat soort zaken.
Inmiddels heb ik de strijdbijl wat dit betreft begraven, het bijltje er maar bij neergegooid, ben ik uit-geprotesteerd, gestopt met de hakken in het zand zetten: ik toets braaf al mijn kleuters.
Hoewel ik de toetsperiode echt het dieptepunt van het schooljaar vind, heb ik me de afgelopen 2 weken toch enorm geamuseerd tijdens het toetsen.

Hoe het gaat.

Om te beginnen is het onmogelijk alle 28 kleuters tegelijk te toetsen. Want naast dat je de vragen moet voorlezen, heb je het ontzettend druk met de randvoorwaarden. Zoals daar zijn het oprapen van potloden, punten aanslijpen (want die breken af als je ze een keer of 5 laat vallen!), het oprapen van potloden en het oprapen van potloden!
En daarnaast hebben de groepen 1 en 2 ook nog verschillende toetsen dus kunnen ze hoe dan ook niet allemaal tegelijk.

Wij hadden de speelzaal omgetoverd tot ‘examenzaal’, voor elk kind was er een bankje met daarop een potlood en een kartonnetje. (Met dat kartonnetje bedekken de kinderen tijdens de toetsen de vragen die nog niet aan de beurt zijn.) Geen stoelen, lekker op hun knietjes voor ’t bankje, konden ze tijdens het toetsen ook nog een beetje hangen en wiebelen. Eerst ging ik met groep 2 naar de speelzaal. Ze klommen uitgelaten over de bankjes, renden rondjes, vochten om de beste plekken, gooiden potloden de lucht in en hadden er eigenlijk best zin in! De achterblijvers van groep 1 zette ik voor een dvd van Barbapapa samen met 4 meiden uit groep 8 die als oppas fungeerden.

In de handleiding van de CITO-toets staat precies beschreven wat en hoe vaak de leerkracht iets mag zeggen. Dus alle vragen, verhaaltjes, raadsels en andere instructies mogen maar 2x door mij herhaald worden. En da’s best jammer voor veel kinderen. Want soms moeten ze hun gevallen potlood van de grond rapen. Sommige kinderen moeten dat vaak doen, sommigen heel vaak. Of het potlood rolt zo ver weg dat zich moeten uitrekken waardoor per ongeluk het toetsboekje op de grond valt. Meestal is het boekje na oprapen dicht. Da’s jammer. Want welke kleuter vindt zelfstandig de juiste bladzijde terug en voegt weer in bij de juiste vraag? En oja, dat kartonnetje waarmee je de andere vragen moest afdekken, waar is dat nu weer gebleven?

Maar na een vraag of 4, 5 komen we op stoom. Bijna iedereen begrijpt “hoe het werkt”, er wordt best goed geluisterd naar de vragen die ik stel, snappen ze dat je een streepje onder het goede plaatje moet zetten, begrijpen ze het principe van het doorschuiven van het kartonnetje en kunnen ze hun plas nog best even ophouden! Knappe kinderen!

En toen was groep 1 aan de beurt.
Ze renden even uitgelaten als groep 2 de speelzaal binnen. Klommen ook over de bankjes, ontdekten dat ze er ónder pasten en vochten net als de groepers 2 om de beste plek.
Voor groep 1 gold hetzelfde principe als voor groep 2: boekje, potlood, kartonnetje, stil zijn, zitten blijven, luisteren, streepje zetten, kartonnetje doorschuiven, volgende vraag. Kortom: een onmogelijke klus. Een toetsboekje, een potlood, een leeg kartonnetje, je kunt er werkelijk van alles mee doen! Toetsen was voor de meeste van mijn 14 lieve, schattige, mollige 4 en 5-jarige kleuters maar bijzaak.

 

Er werd tussen de vragen door getekend op kartonnetjes, plaatjes ingekleurd, streepjes gezet door het héle boekje, onder het goede plaatje, maar ook onder andere leuke plaatjes. Je kunt kunstjes met je potlood doen, toch nog even verstoppertje spelen onder het bankje, een ander kind helpen “néé, je moet onder dát plaatje een streepje zetten”. En verder kun je tijdens zo’n toets languit op de grond liggen, weglopen van je plek, naar het raam lopen, naar de wc gaan, niezen met veel snot of gewoon geen zin hebben in toetsen! En toen ik even niet oplette zat ineens Spiderman aan een tafeltje. “Hé Spiderman! Jij ook hier? Goed opletten hoor en zet maar een streepje onder het goede plaatje, een stréépje hè!” Een van de jongetjes had een Spiderman-vest aan en daar bleek weer een soort Spiderman-masker aan vast te zitten. En dat moest op, nu, meteen! Dat toetst namelijk veel lekkerder!
IMG_1449

En als je dacht dat dit het was, dan heb je het mis. Want dit alles herhaalde zich voor elk kind nog 3x. Elke kleuter moet namelijk een taal en een rekentoets maken. Deze toetsen bestaan uit 2 delen, 4 toets-sessies voor elk kind. En voor mij dus 8 sessies! De eerste keer vonden de meeste kleuters het nog wel interessant maar na 2 sessies was de lol er voor de meesten meer dan af. Maar we hebben volgehouden, het is klaar, het is af, het is volbracht!

Inmiddels heb ik alles nagekeken, zijn de fouten geteld, de punten verdeeld en staan de resultaten keurig in het systeem en weet ik ongeveer net zoveel over mijn 28 kleuters als 2 weken geleden. De resultaten zijn een bevestiging van wat ik al wist. Niks nieuws onder de zon.

Maandag zijn we er weer, Spiderman en ik en de rest van mijn kleuters. En gaan we weer doen waar we goed in zijn. Spelen! Ik hoop dat de zon schijnt, gaan we buiten spelen!

IMG_1462

17 gedachtes over “Spiderman doet citotoets!

  1. Als Oma van Spiderman denk ik alleen maar, na het lezen van jou blog over de “citotoets”, wat is er toch veel veranderd in de jaren.
    Maar of dit allemaal ten goede is vraag ik me toch echt soms af.
    Fijn dat je dit op zo’n humoristische manier kan verwoorden.

    Liked by 1 persoon

  2. Kon uit mijn hart geschreven zijn. Dank ook mijn eerste en derde groeper waren de afgelopen weken aan de beurt. Geen enkele stress gemerkt, dat is dan wel weer mooi. Maar absurt blijft het.
    Dank je wel en Linda dank voor de doorverwijzing.

    Liked by 1 persoon

  3. Precies zo gaat het, maar kinderen, lees kleuters moeten spelen, want spelen is leren…
    Doorcal dat geregistreer en getoets ben ik gestopt met werken. Ik mis alleen de interactie met de kinderen en verder helemaal niks….

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een ontzettend leuk geschreven BLOG!
    Ongelofelijk wat er van die kleintjes verwacht wordt. Ik heb nog een 9 maanden oude baby; ben benieuwd wat er straks voor hem te wachten staat!

    Liked by 1 persoon

  5. Hier Nico Scharn, oud-onderwijzer in het speciaal ondeiwijs die zich altijd een aap vocht tegen de overtoetsende toetsmaatschappij! Ik ben een moegestreden pensionado maar zie, doordat ik vaak nog op de scholen rondloop als muzikant e.d. nog van al dit soort kul gebeuren Ik zie wel al kleine tekenen van herstel. De zorg wil de overdreven administrering verminderen en omzetten in echte hulp (scheelt 80 miljoen op jaarbasisi) en in Finland zijn ze inmiddels zo toetsmoe dat ze van de eerste jaren tot het zestiende geen schooltoetsen meer doen, maar wel goed blijken te scoren in het onderwijs…ra ra hoe kan dat? ☺

    Like

  6. Ik heb genoten van jouw blog en deze gedeeld (met naamsvermelding en link naar jouw site) op mijn Facebook. Die reacties zijn zeker ook het lezen waard. Misschien zou je eens een gastblog op jufsanne.com willen schrijven? Hoor het graag!

    Like

  7. Wat ontzettend leuk geschreven! Ik kon mijn lach natuurlijk soms niet onderdrukken. Tegelijk benik heel serieus: dit is werkelijk kansloos en zonde van onze schooltijd. Überhaupt dat dit nog met potlood en papier gedaan wordt. Waarom niet digitaal, kindvoor kind, rustig op een goed moment. Resultaten direct digitaal beschikbaar, zo moeilijk moet dat toch niet zijn? Of het nou ipad of chromebook is. Je kunt tenminste geen tekeningen maken en slechts 1 antwoord kiezen.
    Voor de rest: lekker blijven spelen, dat toetsen komt later wel.

    Liked by 1 persoon

  8. Ons land hangt aan elkaar van toetsen, registreren en vastleggen. Dit komt onze maatschappij niet ten goede. Het roer moet om. Laten we maar accepteren dat er iets een keer mis gaat. We zijn allemaal mensen. Zonder al het vastleggen zal er veel minder stress zijn en meer aandacht voor de zaken waar het werkelijk om draait.
    Dit zal in het onderwijs en de zorg veel opleveren.
    Het is prachtig geschreven.

    Liked by 1 persoon

  9. Geweldig en zo herkenbaar!! Nadat wij alles zo hadden georganiseerd dat groep 1 weg was geregeld (bij onderwijsassistente) en groep 2 net drie streepjes had gezet….toen moest er eentje poepen. En daar moet je natuurlijk wel de tijd voor nemen….. we hebben toen maar een heleboel liedjes gezongen totdat de lieve poeperd weer achter zijn boekje zat.

    Liked by 1 persoon

  10. Ook ik (gepensioneerd onderwijsman) zag op een prikbord bij kinderen een schema voor 2 weken (!!!!) toetsen lagere school. Het is een compleet doorgeslagen gekte die werkelijk nergens toe dient en ook nog eens een motie van wantrouwen is naar de eigen deskundigheid van docenten. Ik zou dit verhaal eens integraal insturen naar bijvoorbeeld De Volkskrant voor de rubriek opinie. Blijf ageren tegen dit soort kind- en docentonterende praktijken zonder enig direct nut!! Sterkte en hou je eigen stijl fier overeind hoor!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s